FC schrijft geschiedenis tegen VOK Jezus Eik

Memorabel. Knotsgek. Historisch. Wat we op zaterdag 26 september meemaakten op een voetbalveld in Zellik, slaat alles. Een prachtwedstrijd met een onwaarschijnlijk begin, midden en einde, met een speciale vermelding voor onze gelegenheidsdoelman.

Het zal je maar overkomen: maar liefst acht (8!) basisspelers die wegens blessures of door andere verplichtingen niet aanwezig kunnen zijn. Knap vervelend, maar dat krijgt een club als den FC niet klein. 

Met acht spelers vingen we de wedstrijd tegen VOK Jezus Eik C aan. Acht dappere zielen, gelegenheidskeeper Kevin De Knop, Dieter, Carl, Fred, Kevin Van Laecken, Bert, Johan en Kim, durfden het aan en stonden klaar voor een heroïsch duel.

Gelegenheidskeeper Kevin stond een uur voor de wedstrijd wat te keuvelen met neef Kim, toen we hem lachend vroegen om mee te spelen. ‘Waarom niet?’, was zijn antwoord. Bij het overlopen van de namen door de scheids wilde Kevin spontaan zijn schoenen tonen. De bovenkant van zijn schoen richtte hij naar de ref, die natuurlijk enkel geïnteresseerd is in de onderkant. De FC-spelers konden hun lach niet inhouden en ook de tegenpartij lag gierend op de grasmat.

Even daarvoor was Kevin Van Laecken de lijnen aan het kalken. Wat hij de avond ervoor gedaan had, is ons een raadsel, maar zulke merkwaardige lijnen hebben wij nog niet veel gezien. Er alleen al naar kijken was voldoende om dronken te worden, zo scheef waren ze.

Wat volgt, moet gelezen worden met bombastische muziek uit films als Braveheart en Gladiator op de achtergrond: de acht strijders namen hun posities op het veld in. De gelegenheidskeeper werd goed opgewarmd en klaargestoomd voor de dienst, de anderen staken de koppen nog eens bij elkaar en beloofden voor elkaar te vechten als nooit tevoren. En ja hoor, gevochten werd er. Nog maar zelden bereikte een ploeg met slechts acht spelers tussen de lijnen dit niveau. De verdediging was beresterk en in de aanval deed Kim zijn uiterste best om achter alle verre ballen aan te hollen om een doelpunt te maken. Aan de rust was het 0-0, onder meer dankzij enkele heel knappe saves van Kevin DK. Het geloof in een goede afloop begon meer en meer te groeien. In de tweede helft een paar counterkansen voor den FC en alweer een resem goede reddingen van Broer Papkoek. En dan, vijf minuten voor tijd, sloeg het noodlot toe. Dieter vergiste zich even van sport en raakte de bal met de handen aan in zijn eigen strafschopgebied. Penalty dus. De strafschopnemer keek diep in de ogen van de bakkerszoon en trapte de bal pardoes op hem, waarna hij de bal wel nog binnentikte, maar het doelpunt werd afgekeurd. Onwaarschijnlijk. De adrenaline gierde door de FC-lichamen en vijf minuten vlogen voorbij met één constante: de spelers namen het voor elkaar op als nooit tevoren. Toen het laatste fluitsignaal van de scheidsrechter weerklonk, vierden de FC-spelers als was het een overwinning. Koekenman weerklonk tot héél lang na de wedstrijd.

Foto's of filmpjes van deze historische wedstrijd zijn er helaas niet, u zult ons op ons woord moeten geloven, maar weet dit: vergeten zullen we het nooit. Of zoals Fred het uitdrukt: 'What we do in life, echoes in eternity'.